پروکسی در مقابل VPN: کدام یک قویست و کدام یک ضعیف؟

خلاصه: پروکسی‌ها آدرس IP شما را برای برنامه‌ها یا مرورگرهای خاص پنهان می‌کنند اما ترافیق شما را رمزگذاری نمی‌کنند. هر کسی که شبکه را نظارت می‌کند همچنان می‌تواند ببیند شما چه کار می‌کنید. یک VPN تمام ترافیق از هر برنامه‌ای روی دستگاه شما را رمزگذاری می‌کند. برای هر چیزی فراتر از دسترسی ساده به محتوای موضع‌مختص، یک VPN انتخاب قوی‌تری است.

ردیابی آنلاین با هر سالی دشوارتر از دسترس خارج شده است. تبلیغات شما را در سایت‌ها دنبال می‌کنند. برنامه‌ها داده‌های بیشتری نسبت به آنچه انتظار دارید جمع‌آوری می‌کنند. حتی پلتفرم‌های پخش ویدیو محتوا را بر اساس مکان شما مسدود می‌کنند.

به همین دلیل است که بیشتر مردم می‌خواهند از فعالیت آنلاین خود محافظت کنند. بحث حول پروکسی در مقابل VPN به رشد خود ادامه می‌دهد. هر دو IP شما را پنهان می‌کنند. هر دو برای دور زدن مسدودیت‌ها کمک می‌کنند. اما آن‌ها یکسان نیستند.

یکی ممکن است برای پخش ویدیو کافی باشد. دیگری برای حریم خصوصی کامل بهتر است. مشکل این است که انتخاب ابزار مناسب همیشه واضح نیست.

این راهنما ساده است. بدون اصطلاح‌های تخصصی، تنها پاسخ‌های صادقانه. شما می‌بینید چگونه هر ابزار کار می‌کند، آن‌ها چه می‌توانند با هم انجام دهند، و چرا مردم یکی را بر دیگری انتخاب می‌کنند. اگر می‌خواهید داده‌های خود را محفوظ نگه‌دارید یا فقط محتوا را از یک منطقه دیگر دسترسی کنید، در جای صحیح هستید.

پروکسی سرور چیست و چگونه کار می‌کند؟

یک پروکسی سرور بین دستگاه شما و اینترنت قرار دارد. هنگام استفاده از پروکسی، ترافیق وب شما ابتدا از آن سرور عبور می‌کند. پروکسی وب‌سایت را به نمایندگی شما درخواست می‌کند و محتوا را به شما بازمی‌گرداند.

این فرایند آدرس IP شما را پنهان می‌کند. وب‌سایت‌ها آدرس IP پروکسی را به جای شما می‌بینند. این کار ردیابی موقعیت واقعی شما را برای سایت‌ها سخت‌تر می‌کند.

پروکسی‌ها همچنین به شما کمک می‌کنند تا محتوا را در سراسر مناطق دسترسی کنید. اگر محتوا فقط در کشورهای خاصی موجود است، پروکسی در آن منطقه می‌تواند برای شما دسترسی فراهم کند.

اما پروکسی‌ها اتصال اینترنت شما را رمزگذاری نمی‌کنند. داده‌های شما هنوز هم می‌توانند برای هر کسی که ترافیق شبکه را نظارت می‌کند در معرض خطر قرار گیرند. آن‌ها همچنین فقط برنامه یا مرورگر خاصی را که پیکربندی می‌کنید پوشش می‌دهند، نه تمام دستگاه شما.

انواع معمول پروکسی سرورها

سرورهای پروکسی به اشکال مختلفی وجود دارند. هر نوع یک هدف متفاوت دارد. در اینجا رایج‌ترین آن‌ها آمده‌اند:

پروکسی جلورو

یک پروکسی جلورو به عنوان درگاهی بین کاربران و اینترنت عمل می‌کند. درخواست‌ها را به وب‌سایت‌ها به نمایندگی کاربر ارسال می‌کند. سازمان‌ها اغلب از پروکسی‌های جلورو در شبکه‌های داخلی برای مدیریت دسترسی به اینترنت و افزایش امنیت استفاده می‌کنند.

مثال: یک پروکسی جلورو در دفتر ترافیق اینترنت را فیلتر می‌کند و وب‌سایت‌های غیرمجاز را برای کارمندان مسدود می‌کند.

پروکسی شفاف

یک پروکسی شفاف بدون اطلاع کاربر ترافیق را رهگیری و تغییر مسیر می‌دهد. کاربران نیاز به پیکربندی ندارند. مدارس و تجارت از پروکسی‌های شفاف برای فیلتر کردن محتوا و نظارت استفاده می‌کنند.

مثال: یک مدرسه فعالیت اینترنتی دانش‌آموزان را از طریق پروکسی شفاف بدون اینکه دانش‌آموزان چیزی پیکربندی کنند نظارت می‌کند.

پروکسی ناشناس

یک پروکسی ناشناس آدرس IP شما را هنگام مرور پنهان می‌کند. از وب‌سایت‌ها جلوگیری می‌کند تا تاریخچه مرور یا شناسایی موقعیت واقعی شما را ردیابی کنند.

مثال: یک کاربر از طریق پروکسی ناشناس متصل می‌شود بنابراین وب‌سایت‌ها نمی‌توانند فعالیت را به آدرس IP واقعی آن‌ها برگردانند.

پروکسی بسیار ناشناس

یک پروکسی بسیار ناشناس فراتر از یک پروکسی ناشناس استاندارد می‌رود. تمام جزئیات شناسایی را پنهان می‌کند و خود را به عنوان پروکسی به سرور مقصد فاش نمی‌کند. روزنامه‌نگاران و محققان از این نوع زمانی استفاده می‌کنند که ناشناسی کامل ضروری است.

پروکسی تحریف‌کننده

یک پروکسی تحریف‌کننده آدرس IP واقعی شما را پنهان می‌کند و آن را با یک آدرس جعلی جایگزین می‌کند. هنوز هم خود را به عنوان سرور پروکسی شناسایی می‌کند، اما آدرس IP جعلی باعث می‌شود موقعیت شما متفاوت به نظر برسد.

مثال: یک کاربر به نظر می‌رسد از طریق پروکسی تحریف‌کننده از کشور دیگری مرور می‌کند.

پروکسی مرکز داده

یک پروکسی مرکز داده از یک مرکز داده به جای ISP کار می‌کند. سرعت سریع را با هزینه کم ارائه می‌دهد اما ناشناسی کم‌تری نسبت به پروکسی‌های مسکونی فراهم می‌کند.

مثال: یک تحلیلگر داده به سرعت داده‌های وب عمومی را با استفاده از پروکسی مرکز داده جمع‌آوری می‌کند.

پروکسی مسکونی

یک پروکسی مسکونی از یک آدرس IP واقعی که توسط ISP اختصاص یافته استفاده می‌کند. این کار تشخیص استفاده از پروکسی را برای وب‌سایت‌ها سخت‌تر می‌کند. نسبت به پروکسی‌های مرکز داده قابل اعتماد‌تر است برای کارهایی که نیاز به ظهور به عنوان کاربر معمولی دارند.

مثال: یک تبلیغ‌دهنده قرارگیری تبلیغات را با استفاده از پروکسی مسکونی که شبیه یک اتصال منزل عادی است تأیید می‌کند.

پروکسی عمومی

یک پروکسی عمومی رایگان است و برای همه در دسترس است. یافتن آن آسان است اما اغلب کند است زیرا بسیاری از کاربران آن را مشترک می‌کنند. امنیت یک نگرانی است زیرا پروکسی‌های عمومی ممکن است داده‌های شما را محافظت نکنند.

پروکسی مشترک

یک پروکسی مشترک بسیاری از کاربران را اجازه می‌دهد تا آدرس IP یکسانی مشترک کنند. هزینه کم‌تری نسبت به پروکسی اختصاصی دارد اما کندتر اجرا می‌شود. اگر یک کاربر مسدود شود، همه در آن IP ممکن است تحت تأثیر قرار گیرند.

پروکسی SSL

یک پروکسی SSL ترافیق رمزگذاری شده HTTPS را بین کاربر و وب‌سایت مدیریت می‌کند. کسب‌وکارها از پروکسی‌های SSL برای بررسی ترافیق رمزگذاری شده برای تهدیدات امنیتی استفاده می‌کنند.

مثال: یک شرکت تجارت الکترونیک از پروکسی SSL برای ایمن‌سازی داده‌های پرداخت در طول تراکنش‌ها استفاده می‌کند.

نحوه پردازش ترافیق توسط پروکسی سرور

یک پروکسی سرور درخواست‌های شما را رهگیری کرده و به وب‌سایت هدف ارسال می‌کند. در اینجا آنچه مرحله به مرحله اتفاق می‌افتد:

• مدیریت درخواست: شما سعی می‌کنید وب‌سایتی را دسترسی کنید. پروکسی درخواست شما را دریافت کرده و آن را به سایت به نمایندگی شما ارسال می‌کند.
• انتقال داده: وب‌سایت داده را به پروکسی بازمی‌گرداند. سپس پروکسی آن داده را به شما بازمی‌گرداند.
• پنهان‌سازی IP: وب‌سایت آدرس IP پروکسی را می‌بیند، نه شما.
• فیلتر کردن محتوا: برخی پروکسی‌ها دسترسی به وب‌سایت‌های خاص را مسدود می‌کنند یا انواع محتوای خاصی را فیلتر می‌کنند.
• کش‌کردن: یک پروکسی ممکن است نسخه‌های وب‌صفحه را ذخیره کند. این کار بارگذاری را هنگام درخواست دوباره صفحه یکسان شتاب می‌دهد.
• دسترسی به محتوای محدود: پروکسی‌ها به کاربران کمک می‌کنند تا وب‌سایت‌های مسدود شده در منطقه خود را دسترسی کنند.

پروکسی‌ها در تنظیمات مختلفی کار می‌کنند:

• پروکسی‌های عمومی: برای همه در دسترس، معمولاً رایگان.
• پروکسی‌های خصوصی: محدود به کاربران خاص، حریم خصوصی بهتری ارائه می‌دهند.
• پروکسی‌های شرکتی: توسط تجارت برای کنترل دسترسی شبکه و محافظت از سیستم‌های داخلی استفاده می‌شوند.

در حالی که پروکسی‌ها ناشناسی را بهبود می‌بخشند، به طور پیش‌فرض ترافیق اینترنت شما را رمزگذاری نمی‌کنند. آدرس IP شما را پنهان می‌کنند اما داده‌های شما را قابل‌خواندگی برجای می‌گذارند.

VPN چیست و چگونه شما را محافظت می‌کند؟

یک VPN اتصال رمزگذاری شده‌ای بین دستگاه شما و اینترنت ایجاد می‌کند. اطلاعات حساس شما را از هکرها، ردیاب‌ها و سایر طرفین ثالث محافظت می‌کند. این به خصوص در شبکه‌های Wi-Fi عمومی اهمیت دارد.

هنگام اتصال به یک VPN، آدرس IP واقعی شما پنهان می‌شود. ترافیق اینترنت شما از طریق سرور امن مسیریابی می‌شود. این باعث می‌شود فعالیت شما برای ISP و نظارت‌کنندگان شبکه خصوصی باقی بماند.

بر خلاف پروکسی‌ها، VPN‌ها تمام ترافیق از مرورگر شما و هر برنامه‌ای روی دستگاه شما را رمزگذاری می‌کنند. این یک لایه محافظتی بسیار قوی‌تر اضافه می‌کند.

VPN‌ها همچنین ردیابی را توسط وب‌سایت‌ها و فراهم‌کنندگان خدمات اینترنت کاهش می‌دهند. آن‌ها میزان رفتار مرور شما را که می‌تواند نظارت شود محدود می‌کنند، چه خریدتان، پخش‌ویدیو یا مرور باشد.

با این حال، VPN‌ها محدودیت‌هایی دارند. رمزگذاری می‌تواند سرعت اتصال را کمی کاهش دهد. خدمات خاصی به طور فعال آدرس‌های IP VPN را مسدود می‌کنند. درک این تبادلات به شما کمک می‌کند ابزار مناسب را برای وضعیت خود انتخاب کنید.

انواع VPN برای موارد استفاده مختلف

VPN‌ها به چندین شکل وجود دارند. هر نوع یک هدف خاصی را برای انجام می‌دهد، از حریم خصوصی فردی تا شبکه‌سازی سازمانی.

VPN دسترسی از راه دور

یک VPN دسترسی از راه دور به کاربران فردی اجازه می‌دهد تا از طریق اینترنت به شبکه خصوصی متصل شوند. تجارت این نوع را استفاده می‌کنند بنابراین کارمندان می‌توانند از منزل یا حین سفر به منابع شرکت دسترسی کنند.

مثال: یک کارمند راه‌دور از طریق VPN دسترسی از راه دور از منزل به شبکه داخلی شرکت متصل می‌شود.

VPN سایت به سایت

یک VPN سایت به سایت شبکه‌های کامل را در مکان‌های مختلف متصل می‌کند. شرکت‌ها از آن برای پیوند دفتر مرکزی با دفاتر شاخه در اتصال امن استفاده می‌کنند.

مثال: دفتر مرکزی شرکت و دفاتر منطقه‌ای آن منابع را به‌طور امن از طریق VPN سایت به سایت اشتراک می‌گذارند.

SSL VPN (Secure Sockets Layer)

یک SSL VPN از رمزگذاری SSL استفاده می‌کند و از طریق مرورگر وب استاندارد کار می‌کند. نیاز به نصب نرم‌افزار اضافی نیست. این کار دسترسی سریع و امن را راحت می‌کند.

مثال: کارمندان از طریق SSL VPN مبتنی بر مرورگر از هر دستگاهی به شبکه شرکت دسترسی می‌کنند.

IPSec VPN (Internet Protocol Security)

یک IPSec VPN کل بسته IP را برای امنیت حداکثر رمزگذاری می‌کند. در محیط‌های سازمانی برای هر دو اتصال سایت به سایت و دسترسی راه‌دور محبوب است.

مثال: یک سازمان ارتباط بین دو شاخه را با استفاده از رمزگذاری IPSec ایمن می‌کند.

MPLS VPN (Multiprotocol Label Switching)

بزرگ‌ترین شرکت‌ها از MPLS VPN برای اتصال دفاتر متعدد با عملکرد بالا و مسیریابی کارآمد استفاده می‌کنند. MPLS داده را با استفاده از برچسب‌ها به جای آدرس‌های IP سنتی مسیریابی می‌کند.

مثال: یک شرکت چندملی‌تی دفاتر بین‌المللی را برای انتقال داده سریع و ایمن از طریق MPLS متصل می‌کند.

L2TP VPN (Layer 2 Tunneling Protocol)

L2TP تونل‌کردن L2TP را با رمزگذاری IPSec ترکیب می‌کند. برای اتصال‌های سایت به سایت و سناریوهای دسترسی راه‌دور استفاده می‌شود.

مثال: تجارت کارمندان راه‌دور را اجازه می‌دهد تا به‌طور امن با استفاده از L2TP در زوجی با IPSec متصل شوند.

PPTP VPN (Point-to-Point Tunneling Protocol)

PPTP یکی از قدیم‌ترین پروتکل‌های VPN است. تنظیم آن ساده است اما امنیت ضعیفی را با استاندارد‌های امروز ارائه می‌دهد. محققان امنیتی دیگر PPTP را برای استفاده حساس توصیه نمی‌کنند.

OpenVPN

OpenVPN متن‌باز است، بسیار انعطاف‌پذیر و از الگوریتم‌های رمزگذاری قوی پشتیبانی می‌کند. می‌تواند فایروال را دور بزند و برای هر دو پیکربندی دسترسی راه‌دور و سایت به سایت کار می‌کند. بسیاری از بهترین فراهم‌کنندگان VPN از OpenVPN به عنوان گزینه پروتکل پیش‌فرض استفاده می‌کنند.

WireGuard

WireGuard یک پروتکل جدیدتر است که تقریباً 4000 خط کد را استفاده می‌کند، در مقایسه با حدود 70000 خط کد OpenVPN. این پایگاه کد کوچک‌تر آن را برای بررسی خطای امنیتی آسان‌تر می‌کند. WireGuard معمولاً سرعت‌های بیشتری نسبت به OpenVPN ارائه می‌دهد در حالی که رمزگذاری قوی را حفظ می‌کند.

Mobile VPN

یک Mobile VPN اتصال امن را حتی زمانی که دستگاه شما بین Wi-Fi و شبکه‌های سلولی تغییر می‌کند نگه می‌دارد. از قطع اتصال جلوگیری می‌کند که می‌تواند داده‌های شما را افشا کند.

مثال: یک کارمند میدان بدون اتصال داده شرکت در حین سفر در شبکه‌های مختلفی مسیریابی می‌کند.

نحوه رمزگذاری و مسیریابی داده توسط VPN

یک VPN تونل رمزگذاری شده‌ای بین دستگاه شما و اینترنت ایجاد می‌کند. در اینجا نحوه کار فرایند آمده‌است:

• تونل رمزگذاری شده: VPN داده‌های شما را با رمزگذاری پوشش می‌دهد قبل از اینکه دستگاه شما را ترک کند. این از خواندن ترافیق شما در حین انتقال جلوگیری می‌کند.
• پنهان‌سازی IP: ترافیق شما از طریق سرور VPN مسیریابی می‌شود. وب‌سایت‌ها آدرس IP سرور را می‌بینند، نه شما.
• انتقال داده امن: داده رمزگذاری شده از طریق تونل منتقل می‌شود. حتی اگر رهگیری شود، بدون کلید رمزگشایی قابل‌خواندگی نیست.
• دسترسی به محتوای محدود: VPN‌ها به شما اجازه می‌دهند موقعیت مجازی خود را تغییر دهید. می‌توانید وب‌سایت‌ها و خدمات پخش‌ویدیوی را مسدود شده در منطقه خود دسترسی کنید.
• محافظت کامل دستگاه: VPN‌ها تمام ترافیق اینترنتی روی دستگاه شما را محافظت می‌کنند، شامل مرورگرها، برنامه‌ها، کلاینت‌های ایمیل و بازی‌ها.

مزایای اصلی استفاده از VPN:

• حریم خصوصی: ISP شما نمی‌تواند ببیند کدام سایت‌ها را بازدید می‌کنید یا چه دانلود می‌کنید.
• امنیت: داده‌های شما رمزگذاری شده باقی می‌مانند، به خصوص در شبکه‌های Wi-Fi عمومی. برای اطلاعات بیشتر درباره ایمن‌تر ماندن هنگام استفاده از شبکه‌های عمومی، این راهنما را برای محافظت از خود در Wi-Fi عمومی بررسی کنید.
• دسترسی به محتوای موضع‌مختص: VPN‌ها به شما اجازه می‌دهند موقعیت مجازی خود را تغییر دهید. می‌توانید محتوای محدود به مناطق دیگر را دسترسی کنید.

پروکسی در مقابل VPN: شباهت‌ها، تفاوت‌ها، و چگونه انتخاب کنیم

هر دو سرور پروکسی و VPN هویت آنلاین شما را با پنهان کردن آدرس IP واقعی شما محافظت می‌کنند. آن‌ها همچنین به شما کمک می‌کنند تا محتوای محدود از نظر جغرافیایی را دسترسی کنید. اما روش کار آن‌ها و سطح محافظتی که ارائه می‌دهند به طور قابل‌توجهی متفاوت است.

جایی که پروکسی و VPN تقاطع دارند

ناشناسی و حریم خصوصی

هر دو ابزار آدرس IP شما را پنهان می‌کنند. این یک درجه ناشناسی را هنگام مرور فراهم می‌کند و ردیابی موقعیت شما را برای وب‌سایت‌ها سخت‌تر می‌کند.

دسترسی به محتوا در سراسر مناطق

هر دو به شما اجازه می‌دهند تا به سرور‌هایی در کشورهای دیگر متصل شوید. این کار به شما کمک می‌کند تا خدمات پخش‌ویدیو، سایت‌های خبری یا برنامه‌هایی را مسدود شده در منطقه خود دسترسی کنید.

مسیریابی ترافیق از طریق سرور‌های میانی

هر دو به عنوان میانی بین دستگاه شما و وب‌سایت‌هایی که بازدید می‌کنید عمل می‌کنند. وب‌سایت مقصد آدرس IP سرور را به جای شما می‌بیند.

جایی که پروکسی و VPN متفاوت هستند

رمزگذاری و امنیت

VPN‌ها تمام داده‌هایی را که ارسال و دریافت می‌کنید رمزگذاری می‌کنند. فعالیت آنلاین شما از هکرها، ISP‌ها و اشخاص ثالث محافظت شده باقی می‌مانند. برای تراکنش‌های حساس مانند بانک‌داری آنلاین، VPN تنها انتخاب مناسب است.

سرور‌های پروکسی داده‌های شما را رمزگذاری نمی‌کنند. آدرس IP شما را پنهان می‌کنند اما ترافیق شما را برای هر کسی که شبکه را نظارت می‌کند قابل‌خواندگی برجای می‌گذارند.

پوشش ترافیق

VPN‌ها در سطح سیستم‌عامل کار می‌کنند. آن‌ها تمام ترافیق اینترنتی را از هر برنامه‌ای روی دستگاه شما رمزگذاری و مسیریابی می‌کنند. سرور‌های پروکسی فقط ترافیق را از برنامه یا مرورگر خاصی مسیریابی می‌کنند که پیکربندی می‌کنید. بقیه ترافیق دستگاه شما محافظت نشده باقی می‌ماند.

سرعت و عملکرد

VPN‌ها به دلیل فرایند رمزگذاری تأخیر جزئی اضافه می‌کنند. پروتکل‌های مدرن مانند WireGuard این تأثیر را به حداقل می‌رسانند. بیشتر کاربران سرعت‌های بالاتر از 300 مگابیت بر ثانیه را در سرور‌های نزدیک می‌بینند.

پروکسی‌ها رمزگذاری را رد می‌کنند، بنابراین توان عبور خام می‌تواند سریع‌تر باشد. با این حال، سرور‌های پروکسی رایگان اغلب از شلوغی رنج می‌برند و سرعت‌های نامتناسبی را فراهم می‌کنند.

هزینه

بیشتر VPN‌های قابل‌اعتماد بین 2 تا 7 دلار در ماه در طرح‌های سالانه قیمت‌گذاری می‌شوند. گزینه‌های VPN رایگان وجود دارند اما معمولاً داده، دسترسی سرور یا فعالیت ثبت کاربر را محدود می‌کنند.

سرور‌های پروکسی اغلب رایگان هستند. اما پروکسی‌های رایگان خطرات را نشان می‌دهند شامل سرعت‌های کم، قابل‌اعتمادی ضعیف، و ثبت داده‌های احتمالی.

حریم خصوصی و ثبت داده

فراهم‌کنندگان VPN محترم سیاست‌های بررسی‌شدگی بدون ثبت منتشر می‌کنند. آن‌ها سابقه فعالیت اینترنتی شما را ذخیره نمی‌کنند. NordVPN، ExpressVPN و Surfshark همه بررسی‌های مستقل را که ادعای بدون ثبت آن‌ها را تأیید می‌کند تکمیل کرده‌اند.

بسیاری از سرور‌های پروکسی، به خصوص رایگان، داده‌های مرور شما را ثبت می‌کنند. برخی آن‌ها را به تبلیغ‌کنندگان یا اشخاص ثالث می‌فروشند.

جدول خلاصه: پروکسی در مقابل VPN

ویژگی	پروکسی	VPN
آدرس IP را پنهان می‌کند	بله	بله
ترافیق را رمزگذاری می‌کند	خیر	بله (تمام برنامه‌ها)
پوشش ترافیق	فقط برنامه یا مرورگر خاص	تمام دستگاه
سرعت	سریع (بدون سربار رمزگذاری)	کاهش جزئی (WireGuard: 300+ مگابیت بر ثانیه معمول)
هزینه	اغلب رایگان	~۲–۷ دلار/ماه برای پرداختی
سیاست بدون ثبت	نادراً	از فراهم‌کنندگان بررسی‌شدگی در دسترس
Kill switch	خیر	بله (فراهم‌کنندگان پرداختی)
بهترین برای	دسترسی به محتوا در سطح مرورگر	حریم خصوصی و امنیت کامل

موارد استفاده تجاری برای VPN و پروکسی

VPN و سرور‌های پروکسی نقش‌های متفاوتی را در محیط‌های تجاری بر اساس نیازهای امنیتی انجام می‌دهند.

VPN برای دسترسی امن و محافظت داده

VPN‌ها تونل‌های رمزگذاری شده‌ای بین دستگاه‌های کارمند و سرور‌های شرکت ایجاد می‌کنند. این خطر نقض داده را هنگام کار کارمندان به صورت راه‌دور یا اتصال به Wi-Fi عمومی کاهش می‌دهد.

مزایای VPN تجاری شامل:

• دسترسی ایمن به سیستم‌های داخلی از هر مکانی.
• انتقال فایل رمزگذاری شده بین دفاتر و کارمندان راه‌دور.
• محافظت از تهدیدات سایبری در شبکه‌های غیرقابل‌اعتماد.

پروکسی برای فیلتر کردن محتوا و کنترل شبکه

شرکت‌ها از سرور‌های پروکسی برای کارهایی استفاده می‌کنند که داده‌های حساسی شامل نیستند:

• محدود کردن دسترسی به وب‌سایت‌های خاص در شبکه شرکت.
• نظارت بر الگوهای استفاده اینترنتی کارمند.
• اجازه دادن مرور ناشناس برای تحقیقات بازار یا تایید تبلیغات.

از آنجا که پروکسی‌ها ترافیک را رمزگذاری نمی‌کنند، برای دستیابی به داده‌های محرمانه شرکت مناسب نیستند.

انتخاب ابزار مناسب برای سازمان شما

شرکت‌هایی که اطلاعات محرمانه را دستیابی می‌کنند باید VPN استفاده کنند. پروکسی‌ها برای کارهای اداری و کنترل محتوا کار می‌کنند. بسیاری از سازمان‌ها از هر دو استفاده می‌کنند: VPN برای عملیات حساس‌تر به امنیت و پروکسی برای مدیریت شبکه.

خطرات امنیتی خدمات پروکسی رایگان

سرور‌های پروکسی رایگان ممکن است مانند یک راه‌حل سریع به نظر برسند، اما خطرات پنهانی را نشان می‌دهند. اگر هنوز هم از یکی استفاده می‌کنید، برای کاهش ریسک امنیتی از فراهم‌کنندگان تأیید‌شدگی و مطمئنی انتخاب کنید که در این راهنما ذکر شده‌اند.

عدم رمزگذاری به طور پیش‌فرض

بیشتر پروکسی‌های رایگان صفر رمزگذاری را ارائه می‌دهند. فعالیت اینترنتی شما به صورت متن ساده برتر می‌رود. هکرها و ISP‌ها می‌توانند بدون تلاش مشخصات ورود، پیام‌های شخصی و جزئیات پرداخت را رهگیری کنند.

ثبت داده و فروش

اپراتور پروکسی رایگان به درآمد نیاز دارند. بسیاری داده‌های مرور شما را ثبت کرده و به تبلیغ‌کنندگان می‌فروشند. شما حریم خصوصی خود را برای ظاهر ناشناسی مبادله می‌کنید.

دستکاری ترافیک و بدافزار

برخی پروکسی‌های رایگان تبلیغات را در وب‌صفحه تزریق می‌کنند یا ترافیق شما را به وب‌سایت‌های خطرناک تغییر مسیر می‌دهند. در موارد شدید، آن‌ها از طریق این تغییرات مسیر بدافزار یا صفحه‌های فیشینگ را فراهم می‌کنند.

پروکسی در مقابل VPN: انتخاب ابزار مناسب برای نیازهای شما

هر دو پروکسی و VPN هویت آنلاین شما را پنهان می‌کنند، اما مشکلات مختلفی را حل می‌کنند.

• پروکسی‌ها برای دسترسی به محتوای محدود در سطح مرورگر کار می‌کنند. آن‌ها ارزان‌تر و سریع‌تر برای کارهای ساده‌ای که امنیت یک اولویت نیست هستند.
• VPN‌ها کل اتصال شما را در تمام برنامه‌ها رمزگذاری می‌کنند. آن‌ها انتخاب مناسب هستند زمانی که حریم خصوصی و محافظت از تهدیدات سایبری اهمیت دارند.

یک VPN انتخاب قوی‌تری برای بیشتر مردم است. بسیاری از فراهم‌کنندگان VPN سیاست‌های بدون ثبت را حفظ می‌کنند که از ثبت هر سابقه‌ای از داده‌های مرور شما جلوگیری می‌کنند. پروکسی‌ها ممکن است هنوز فعالیت شما را ثبت کرده و بفروشند.

در حالی که پروکسی‌ها به شما کمک می‌کنند تا محتوای محدود منطقه‌ای را سریع دسترسی کنید، یک VPN این دسترسی را به علاوه رمزگذاری واقعی می‌دهد. اگر درباره حریم خصوصی جدی هستید، VPN برنده است. اگر فقط یک بار یک مقاله خبری محدود شده‌ای را بررسی کنید، یک پروکسی کار می‌کند.

حکم نهایی

درک تفاوت بین پروکسی و VPN به شما کمک می‌کند انتخاب درست را برای وضعیت خود انجام دهید. هر دو ابزار می‌توانند هویت شما را محافظت کنند و به شما کمک کنند تا محتوای محدود شده را دسترسی کنید. اما آن‌ها متفاوت کار می‌کنند و سطح‌های متفاوتی از محافظت ارائه می‌دهند.

پروکسی‌ها دسترسی سریع و ارزان‌قیمت به سایت‌های محدود شده را در سطح مرورگر مدیریت می‌کنند. VPN‌ها تمام دستگاه شما را با رمزگذاری قوی محافظت می‌کنند. برای بیشتر مردم، VPN حریم خصوصی و امنیت را فراهم می‌کند که یک پروکسی ساده نمی‌تواند.

بر اساس آنچه برای شما اهمیت دارد انتخاب کنید. اگر به دسترسی سریع به سایت محدود شده نیاز دارید، پروکسی کار می‌کند. اگر می‌خواهید برای بانک‌داری، کار راه‌دور و مرور روزمره حریم خصوصی کامل داشته باشید، سرمایه‌گذاری در VPN معتبر کنید. داده‌های شما ارزش رمزگذاری واقعی را دارد، نه فقط آدرس IP پنهان.

---

سؤالات متناول

همهنحوه کارایمنی و حریم خصوصیسرعت و پخش جریانیقیمت‌گذاریراه‌اندازی و پشتیبانی

تفاوت فنی واقعی بین پروکسی و VPN چیست؟

یک پروکسی بین دستگاه شما و اینترنت نشسته است و درخواست‌ها را برای برنامه یا مرورگر خاصی مسیریابی می‌کند بنابراین وب‌سایت‌ها آدرس IP پروکسی را به جای شما می‌بینند، اما هرگز ترافیق شما را رمزگذاری نمی‌کند. یک VPN در سطح سیستم‌عامل کار می‌کند و ترافیق هر برنامه را رمزگذاری می‌کند قبل از اینکه دستگاه شما را ترک کند. این پوشش تونل کامل است که چرا VPN‌ها کارهای حساسی را انجام می‌دهند که پروکسی‌ها نمی‌توانند.

آیا یک پروکسی برای بانک‌داری آنلاین یا ورود به حساب‌ها ایمن است؟

خیر. پروکسی‌ها آدرس IP شما را پنهان می‌کنند اما داده‌های شما را برای هر کسی که شبکه را نظارت می‌کند قابل‌خواندگی برجای می‌گذارند، زیرا ترافیک را رمزگذاری نمی‌کنند. برای تراکنش‌های حساس مانند بانک‌داری، فقط تونل رمزگذاری شده VPN مناسب است. فراهم‌کنندگان VPN معتبر مانند NordVPN، ExpressVPN و Surfshark همچنین سیاست‌های بدون ثبت بررسی‌شدگی مستقل را حمل می‌کنند که لایه حریم خصوصی‌ای را اضافه می‌کنند که پروکسی‌ها ارائه نمی‌دهند.

آیا سرور‌های پروکسی رایگان واقعاً داده‌های مرور مرا ثبت و فروش می‌کنند؟

اغلب، بله. اپراتورهای پروکسی رایگان به درآمد نیاز دارند، بنابراین بسیاری داده‌های فعالیت شما را ثبت و نه مستقیماً به شما هزینه‌ی متناسب، بلکه به تبلیغ‌کنندگان می‌فروشند. برخی کار بیشتری انجام می‌دهند و تبلیغات را در صفحات تزریق یا ترافیق را به وب‌سایت‌های خطرناک تغییر مسیر می‌دهند، و در موارد شدید بدافزار یا صفحه‌های فیشینگ را از طریق این تغییرات مسیر فراهم می‌کنند.

تفاوت بین پروکسی مسکونی و پروکسی مرکز داده چیست؟

یک پروکسی مرکز داده به جای ISP از یک مرکز داده کار می‌کند و سرعت‌های سریع را با هزینه کم ارائه می‌دهد اما ناشناسی ضعیف‌تری دارد، برای کارهایی مانند جمع‌آوری داده عمومی بزرگ مفید است. یک پروکسی مسکونی از یک آدرس IP واقعی اختصاص‌یافته توسط ISP استفاده می‌کند و تشخیص پروکسی استفاده را برای وب‌سایت‌ها بسیار سخت‌تر می‌کند، همان دلیلی که تبلیغ‌کنندگان برای تأیید قرارگیری تبلیغات آن را استفاده می‌کنند چنان‌که یک کاربر معمولی آن را می‌بیند.

یک پروکسی SSL چگونه با آنچه یک VPN رمزگذاری می‌کند متفاوت است؟

یک پروکسی SSL فقط ترافیق HTTPS رمزگذاری شده را بین یک کاربر و یک وب‌سایت مدیریت می‌کند، و تجارت‌ها اغلب آن را برای بررسی آن ترافیق رمزگذاری شده برای تهدیدات امنیتی مانند تقلب پرداخت استفاده می‌کنند. یک VPN کل ترافیق دستگاه شما را در تمام برنامه‌ها و پروتکل‌ها رمزگذاری می‌کند، نه فقط جلسات HTTPS مرورگر وب، که دامنه محافظت بسیار گسترده‌تری است.

آیا یک پروکسی واقعاً در عمل سریع‌تر از VPN است؟

پروکسی‌ها رمزگذاری را رد می‌کنند، بنابراین توان عبور خام می‌تواند نظری سریع‌تر باشد، اما پروکسی‌های رایگان اغلب با شلوغی و سرعت‌های نامتناسب مواجه می‌شوند زیرا بسیاری از کاربران یک سرور را مشترک می‌کنند. VPN‌ها تأخیر جزئی را از رمزگذاری اضافه می‌کنند، اگرچه پروتکل‌های مدرن مانند WireGuard این تأثیر را به طور قابل‌توجهی کاهش می‌دهند. NordVPN به عنوان مثال در Speed Lab ما در میان 22 فراهم‌کننده رتبه اول است که از آزمایشگاه‌های مستقل جمع‌آوری شده است.

آیا یک پروکسی می‌تواند بطور قابل‌اعتماد به Netflix یا سایر پلتفرم‌های پخش‌ویدیو دسترسی کند مانند یک VPN؟

یک پروکسی در سطح مرورگر کار می‌کند و می‌تواند محتوای مسدود شده جغرافیایی را سریع دسترسی کند، اما قابل‌اعتماری نامتناسب است زیرا فقط یک برنامه را پوشش می‌دهد. VPN‌ها رمزگذاری کامل دستگاه را با ابزارهای پخش‌ویدیو اختصاصی جفت می‌کنند: SmartPlay NordVPN به صورت خودکار سرور‌های آماده پخش‌ویدیو را انتخاب می‌کند، ExpressVPN از Smart Location برای پلتفرم‌هایی مانند Disney+ و Hulu استفاده می‌کند، و اتصالات سریع Surfshark به صورت خودکار سرور‌ها را برای خدماتی مانند Max و Prime Video انتخاب می‌کند.

آیا باید یک پروکسی رایگان یا VPN رایگان برای حریم خصوصی پایه استفاده کنم؟

پروکسی‌های رایگان اغلب داده‌های مرور شما را ثبت و فروش می‌کنند زیرا اپراتورها به درآمد نیاز دارند، و صفر رمزگذاری را به طور پیش‌فرض ارائه می‌دهند و ترافیق را برای هر کسی که شبکه را نظارت می‌کند قابل‌خواندگی برجای می‌گذارند. VPN‌های پرداختی مانند NordVPN، ExpressVPN و Surfshark بررسی‌های مستقل را تکمیل کردند که سیاست‌های بدون ثبت را تأیید می‌کند و یک kill switch را شامل می‌کند، محافظت‌هایی که هیچ خدمت پروکسی رایگان فراهم نمی‌کند.

یک VPN تا چند درصد گرانتر از استفاده از پروکسی است؟

پروکسی‌ها اغلب رایگان هستند، در حالی که VPN‌های پرداختی یک اشتراک ماهانه را شارژ می‌کنند. Surfshark از ۱/۹۹ دلار در ماه در طرح‌های طولانی‌ترین‌مدت شروع می‌شود، در حالی که NordVPN و ExpressVPN هر دو از ۳/۴۹ دلار در ماه در طرح‌های طولانی‌ترین‌مدت شروع می‌شوند. این هزینه رمزگذاری کامل دستگاه، زیرساخت بدون ثبت بررسی‌شدگی و یک kill switch را خریداری می‌کند، هیچ‌کدام از آن‌ها که سرور‌های پروکسی رایگان شامل نمی‌کنند.

اگر از یک پروکسی به یک VPN پرداختی تغییر کنم و برای من نیست، می‌توانم بازگشت پول دریافت کنم؟

بله. NordVPN، ExpressVPN و Surfshark همه طرح‌های پرداختی خود را با ضمانت بازگشت پول 30 روزه پشتیبانی می‌کنند، بنابراین آزمایش رمزگذاری کامل دستگاه در برابر پروکسی قدیمی شما هیچ ریسک مالی ندارد. درخواست بازگشت پول را در پنجره 30 روزه از طریق کانال پشتیبانی فراهم‌کننده درخواست کنید قبل از اینکه ضمانت بسته شود.

آیا یک VPN هر دستگاهی که من دارم را پوشش می‌دهد، برخلاف یک پروکسی؟

بله، این تفاوت پوشش هسته است. یک پروکسی فقط برنامه یا مرورگر خاصی را که آن را پیکربندی می‌کنید محافظت می‌کند، ترافیق باقی دستگاه شما محافظت‌نشده برجای می‌گذارد. یک VPN به‌طور گسترده ترافیق را رمزگذاری می‌کند: NordVPN 10 دستگاه همزمان را پوشش می‌دهد، ExpressVPN 10 تا 14 را بستگی به طرح می‌دهد، و Surfshark اتصالات همزمان نامحدود را در یک حساب اجازه می‌دهد.

چگونه از استفاده از پروکسی به اجرای VPN حرکت کنم بدون اینکه دسترسی جغرافیایی خود را از دست بدهم؟

یک برنامه VPN را به جای تنظیم پروکسی مرورگر نصب کنید، سپس به یک سرور در منطقه‌ای متصل شوید که محتوای آن را می‌خواهید دسترسی کنید، همان مفهوم پایه‌ای یک پروکسی است اما در سراسر دستگاه اعمال شده است. برخلاف یک پروکسی، VPN همچنین یک kill switch را شامل می‌کند، بنابراین افشای تصادفی اگر اتصال در وسط جلسه قطع شود اتفاق نمی‌افتد.

اگر یک پروکسی ناگهان دسترسی به یک سایت مسدود شده جغرافیایی را متوقف کند چه کنم؟

وب‌سایت‌ها می‌توانند IP‌های شناخته‌شده پروکسی را تشخیص و مسدود کنند، به خصوص پروکسی‌های مشترک یا مرکز داده‌ای، که یک نقطه شکست معمول است. تبدیل شدن به یک VPN و اتصال به سرور متفاوت در منطقه هدف اغلب دسترسی را بازیابی می‌کند، زیرا فراهم‌کنندگان VPN IP‌های خود را بسط و تعویض می‌کنند. توجه کنید که پلتفرم‌های پخش‌ویدیو همچنین به طور فعال برخی IP‌های VPN را مسدود می‌کنند، بنابراین هیچ ابزار دسترسی را هر بار تضمین نمی‌کند.