Avast VPN بررسی

Avast VPN: آنچه آن را متمایز می‌کند

Avast SecureLine VPN از یکی از شناخته‌شده‌ترین نام‌های صنعت نرم‌افزار امنیتی مصرف‌کننده می‌آید. این شناخت دو طرفه عمل می‌کند. محصولات آنتی‌ویروس Avast به صدها میلیون کاربر می‌رسند. VPN آن از این کانال توزیع به شدت استفاده می‌کند.

ویژگی تعریف‌کننده در اینجا یک نوآوری فنی نیست. این تاریخچه شرکت است. بین سال‌های 2014 و 2020، Avast شرکت تابعی به نام Jumpshot را اداره می‌کرد که داده‌های مرورگر تفصیلی را از کاربران آنتی‌ویروس جمع‌آوری و فروخت. این عملیات تنها پس از اینکه خبرنگاران PCMag و Motherboard آن را افشا کردند، پایان یافت. در سال 2024 FTC حکمی علیه Avast نهایی کرد که خواستار پرداخت 16.5 میلیون دلار بود و فروش داده‌های مرورگر برای تبلیغات را ممنوع کرد.

این تاریخچه بر تمام نحوه‌های ارزیابی این VPN تأثیر می‌گذارد. Avast اکنون تحت Gen Digital، شرکت مادر Norton و LifeLock کار می‌کند. خود VPN از WireGuard، کلید kill switch و 10 اتصال همزمان پشتیبانی می‌کند. اما هیچ حسابرسی مستقلی برای ادعاهای no-logs آن یافت نشد. امتیاز اعتماد 57 از 100 این شکاف را به طور مستقیم منعکس می‌کند.

عملکرد و سرعت Avast VPN

ما آزمون سرعت مستقل خود را روی Avast SecureLine اجرا نمی‌کنیم. امتیاز اعتماد 57 از ۱۰۰ این سرویس بر پایه داده‌های آزمون‌های منتشرشده شخص ثالث است و شبکه کوچک 700+ سروری آن احتمالاً نقطه ضعف اصلی در کارهای حساس به تأخیر (latency) است.

در عمل، پخش ویدیو با کیفیت 4K حدود ۲۵ Mbps و تماس‌های تصویری حدود ۵ تا ۱۰ Mbps پهنای باند نیاز دارند؛ آستانه‌هایی که یک اتصال معمول VPN می‌تواند آن‌ها را برآورده کند. برای بیشتر کارهای روزمره مانند مرور وب، ایمیل و شبکه‌های اجتماعی، بعید است پهنای باند گلوگاه باشد.

مشکلات احتمالاً در کارهای حساس به تأخیر بیشتر نمایان می‌شوند. بازی آنلاین رقابتی روی شبکه‌ای کوچک قابل اعتماد نیست، و تماس‌های صوتی و تصویری بلادرنگ ممکن است تأخیر محسوسی را تجربه کنند.

Avast از پروتکل‌های WireGuard و OpenVPN پشتیبانی می‌کند. WireGuard گزینه سریع‌تر و پیش‌فرض در اکثر پلتفرم‌ها است. OpenVPN سازگاری گسترده‌تری با روترها و دستگاه‌های قدیمی فراهم می‌کند اما کندتر اجرا می‌شود. Avast از Lightway، NordLynx یا هیچ بهینه‌سازی پروتکل اختصاصی پشتیبانی نمی‌کند. انتخاب پروتکل کافی اما بی‌تفاوت است.

با تعداد 700+ سرور در 70+ کشور، شبکه Avast از شبکه بیشتر رقبا کوچکتر است. NordVPN بیش از 7,229 سرور در بیش از 150 کشور دارد. ExpressVPN در 113 کشور فعالیت می‌کند. شبکه کوچکتر یعنی بار بیشتر روی هر سرور در ساعات اوج مصرف. کاربران در مناطقی که پوشش ضعیف‌تری دارند ممکن است گزینه‌های سرور نزدیک کمتری پیدا کنند که این موضوع تأخیر (latency) را بیشتر می‌کند.

امنیت و حریم خصوصی Avast VPN

این جایی است که Avast SecureLine با بزرگ‌ترین چالش باور‌پذیری روبرو می‌شود. ویژگی‌های امنیتی فنی کافی هستند. چارچوب اعتماد اطرافشان نیست.

Avast از رمزگذاری AES-256، استاندارد صنعت استفاده می‌کند. کلید kill switch بر روی Windows، macOS، Android و iOS کار می‌کند. حفاظت از نشت DNS درون‌ساخت شده است. WireGuard مبانی رمزنگاری نوین را فراهم می‌کند. بر روی کاغذ، پشته‌ی امنیتی خوب به نظر می‌رسد.

حوزه‌قضایی جمهوری چک است، که عضو اتحادیه Five Eyes نیست اما در چارچوب‌های هم‌رفت‌و‌روی داده‌های اروپایی گسترده‌تر شرکت می‌کند. Gen Digital، شرکت مادر، در Tempe، Arizona مستقر است. این دوگانه حوزه‌قضایی ابهامی در مورد آنکه کدام رژیم حقوقی درخواست‌های داده را حاکم می‌کند، ایجاد می‌کند.

مسئله حیاتی عدم وجود هر حسابرسی مستقل باقی می‌ماند. هیچ حسابرسی مستقل no-logs برای Avast SecureLine و هیچ حسابرسی امنیتی منتشرشده‌ای برای اپلیکیشن‌ها یا زیرساخت آن یافت نشد. چندین رقیب در بالای رتبه‌های ما حسابرسی‌های مستقل را گزارش می‌دهند، از جمله NordVPN، Surfshark، Private Internet Access و ExpressVPN. سیاست VPN خود Avast می‌گوید که آدرس‌های IP مبدأ، پرسش‌های DNS یا تاریخچه مرور را جمع‌آوری نمی‌کند، اما همچنین می‌گوید که رویدادهای اتصال را به مدت 12 ماه و داده‌های خدمات سرور را به مدت 18 ماه ذخیره می‌کند. Avast از کاربران می‌خواهد که ادعاهای خودگزارش‌شده آن را از شرکتی که شش سال داده‌های کاربر را از طریق Jumpshot فروخت، باور کنند.

عملیات Jumpshot یک نقض داده یا شکست فنی نبود. این یک مدل کسب‌وکار عمدی بود. Avast داده‌های مرورگر را از طریق نرم‌افزار آنتی‌ویروس و افزونه‌های مرورگر خود جمع‌آوری کرد، آن را از طریق Jumpshot بسته‌بندی کرد و آن را به مشتریانی از جمله Google، Microsoft و Pepsi فروخت. FTC دریافت کرد که Avast داده‌های مرورگر را پس از وعده مسدودسازی ردیابی، به بیش از 100 شخص ثالث فروخته است و فروش آینده داده‌های مرورگر برای تبلیغات را ممنوع کرد. هیچ‌یک از منابع نظارتی SecureLine VPN را به عنوان منبع داده نام نمی‌برند، اما آن‌ها در این باره سکوت کرده‌اند تا اینکه آن را تبرئه کنند. دستور 16.5 میلیون دلاری قابل توجه اما متواضع نسبت به مقیاس عملیات بود.

Avast تحت Gen Digital بازسازی شده و بیان می‌کند که دیگر در این عملیات شرکت نمی‌کند. بدون حسابرسی، این بیانیه قابل تأیید نیست. برای ارائه‌دهنده VPN، که 100% ترافیک اینترنت کاربر را دستگیری می‌کند، ادعاهای حریم خصوصی غیر قابل تأیید یک مسئله بنیادی را نشان می‌دهد.

Avast VPN جریان و دسترسی محتوا

Avast SecureLine در جریان‌های محتوا عملکرد ناقوامند را نشان می‌دهد. می‌تواند برخی از کتابخانه‌های Netflix و Peacock TV را دسترسی کند، اما قابلیت اعتماد بر اساس سرور و منطقه متفاوت است. کاربران مدام از مسدود‌شدن و نیاز به تغییر سرور مکرر گزارش می‌دهند.

شبکهٔ سرورها عامل محدودکننده است. با 700+ سرور در 70+ کشور، Avast عمق کافی برای دسترسی قابل اتکا به محتوای مخصوص هر منطقه را ندارد. سرویس‌های پخش مانند Netflix، Disney+ و BBC iPlayer ترافیک VPN را فعالانه مسدود می‌کنند. ارائه‌دهندگانی که در دسترسی موفق‌اند، سرمایه‌گذاری زیادی روی چرخش نشانی‌های IP و نگهداری ناوگان‌های بزرگ سرور می‌کنند. به نظر نمی‌رسد Avast به این موضوع اولویت بدهد.

در برنامه‌ی سرور‌های بهینه‌شده برای جریان برچسب‌دار وجود ندارد. هیچ ویژگی SmartDNS وجود ندارد. کاربرانی که برای دسترسی به محتوای مرجع‌دار جغرافیایی به VPN نگاه می‌کنند، گزینه‌های بهتری را در جای دیگری خواهند یافت. ExpressVPN، NordVPN و Surfshark همگی زیرساخت اختصاصی برای دسترسی جریان را حفظ می‌کنند و آن را به طور منظم برای جلوی‌گیری از مسدودیت پلتفرم به‌روزرسانی می‌کنند.

برای استریم معمولی روی پلتفرم‌های داخلی که محدودیت جغرافیایی مهم نیست، Avast به‌اندازه کافی کار می‌کند. پهنای باند به‌ندرت محدودکننده پخش HD و 4K است. مشکل در دسترسی است، نه در پهنای باند.

سازگاری دستگاه Avast VPN

Avast SecureLine از Windows، macOS، Android و iOS پشتیبانی می‌کند. این اجازه می‌دهد 10 اتصال همزمان در هر مشترک. این حد دستگاه سخاوتمندانه و با چندین رقیب درجه متوسط درجه متوسط برابر یا بیشتر است.

برنامه‌های دسک‌تاپ تمیز و ساده هستند. آن‌ها از زبان طراحی آشنای Avast از محصولات آنتی‌ویروس آن پیروی می‌کنند. انتخاب سرور ساده است. کلید kill switch و تنظیمات پروتکل بدون کاوش در منو قابل دسترسی است. برای کاربرانی که قبلاً با اکوسیستم Avast آشنا هستند، تجربه سازگار است.

برنامه‌ای بومی برای Linux وجود ندارد. پیکربندی سطح روتر به طور رسمی پشتیبانی نمی‌شود. پوشش تلویزیون‌های هوشمند و کنسول‌های بازی نیازمند تنظیمات حل‌شناس است که Avast مستندات برای آن فراهم نمی‌کند. افزونه‌های مرورگر در دسترس نیستند.

این پوشش پلتفرم نسبت به آنچه ارائه‌دهندگان پیشرو ارائه می‌دهند کمتر است. NordVPN و ExpressVPN از Linux بومی پشتیبانی می‌کنند و راهنمای پیکربندی روتر یا فرم‌ور را فراهم می‌کنند. Surfshark برای Chrome و Firefox افزونه‌های مرورگر ارائه می‌دهد. اگر خانه‌ی شما شامل ماشین‌های Linux، تلویزیون‌های هوشمند یا کنسول‌های بازی است، Avast شکاف‌هایی ایجاد می‌کند که نیاز به راه‌حل‌های جایگزین دارند.

برنامه‌های موبایلی بر روی Android و iOS کاربردی و سبک هستند. آن‌ها به سرعت متصل می‌شوند و ویژگی‌های اصلی مشابه نسخه‌های دسک‌تاپ را ارائه می‌دهند. تأثیر باتری بر روی دستگاه‌های موبایلی هنگام استفاده از WireGuard معقول است.

کی باید Avast VPN را استفاده کند

Avast SecureLine پروفایل باریکی را برازد می‌دهد. برای کاربران فعلی Avast antivirus که VPNی از دو فروشنده یکسان برای راحتی می‌خواهند کار می‌کند. برای کاربرانی مناسب که نگرانی اصلی آن‌ها رمزگذاری اتصال اساسی بر روی Wi-Fi عمومی است، نه حفاظت حریم خصوصی جامع.

حد 10 دستگاه و رابط ساده آن را برای خانوارهایی که می‌خواهند پیکربندی کمینه از دست بدهند، قابل دسترسی می‌سازد. تضمین بازپرداخت 30 روزه خطر سعی آن را کاهش می‌دهد. اگر قبلاً برای بسته امنیتی Avast پرداخت کنید، افزودن VPN ممکن است کمتر از یک مشترک جدا از دسترس در جای دیگری هزینه داشته باشد.

این VPN برای کاربران متمرکز بر حریم خصوصی نیست. تاریخچه Jumpshot، عدم حسابرسی مستقل و دوگانه حوزه‌قضایی چک-آمریکا بسیاری از سؤالات باز ایجاد می‌کند. کاربرانی که به سیاست‌های no-logs تأیید‌شده و رکورد تمیزتری اهتمام می‌دهند، باید به ارائه‌دهندگانی نگاه کنند که حسابرسی‌های تکمیل‌شده داشته‌اند.

همچنین این سرویس برای کاربران حرفهای مناسب نیست. شبکهای با 700+ سرور در 70+ کشور، شبکهای کوچک است. استفادههایی که به تأخیر حساساند، مانند بازی آنلاین، احتمالاً نقطه ضعف آن خواهند بود. دسترسی به سرویسهای استریم قابل اتکا نیست. پشتیبانی از لینوکس و روتر وجود ندارد. کاربران تورنت، بازیکنان و مسافران بینالمللی با قیمتهای مشابه یا کمتر، ابزارهای بهتری از رقبا پیدا خواهند کرد.

امتیاز اعتماد 57 از 100 یکی از کمترین امتیازاتی است که ما اختصاص داده‌ایم. آن شماره یک محصول منعکس می‌کند که کار می‌کند اما در جایی که بیشتر اهمیت دارد، اعتماد کسب نمی‌کند.